Fietstreintjes

Door de wegopbreking tussen Hijum en Stiens fiets ik nu vanaf de grote vakantie “boeiende” omleidingen. Op mijn huidige forensen route kom ik nu drie oude stationsgebouwen tegen. Hier en daar al eens bij mensen geïnformeerd of ze er meer van weten maar niemand kon me wijzer maken. Ik weet van het beroemde spoorlijntje van Leeuwarden naar Dokkum. Daar gaat immers het beroemde liedje “It Dokkumer lokaaltsje” over:

It Dokkumer Lokaaltsje

Yn it Dokkumer lokaaltsje, siet men rom it hiele ein.
En it wie der sa smûk, as men siet yn 'e hoek.
O, wat wie dochs dat tramke soms fijn.

….
Yn it noarden fan Fryslân,
der ried ris in tram
mei in gong fan sa 'n tritich yn 't oer.
Mar de tiid gong foarby
en dat tramke moast wei.
En doe rekke de bouhoek fol fjoer.

refr.

In kommisje fan trije,
dy kaam oan it wurd.
Foar dy tram der moast komme in bus.
En it duorre net lang,
want it spoar wie net bang.
En no hinget in elts yn e lus.

refr.

Hiel de bouhoek stiet stram,
hast yn fjoer en yn flam,
want de bus nou dy is oan 'e rol.
En jo stean by de wei en jo kinne net mei,
want de bus, nou dy is altyd fol.

refr.

Dêrom nou ta beslút,
smyt dy bus der wer út,
en jou ús dan mar leaver it spoar.
Ek al fret hy de koal ek by 't weintsje hast fol,
en al wie men fan 't reizgjen wat goar.

refr.

Station Vrouwbuurstermolen

Spoorwegovergang Alde Leie

Spoorwegovergang Hijum

Opgang naar perron Hijum

Station Hijum

Het station in Hijum en Marrum is dus te verklaren. Maar in Vrouwenparochie hoe zit dat? Sommige dingen vraag je je alleen af in de fiets. Zodra je aan het werk bent of weer thuis, dan denk je aan hele andere dingen. Vandaag op de terugweg de stationnetjes op de foto gezet en eens gegoogled. Daar vind ik een hele aardige site.

Het blijkt dat er niet alleen een trein reed naar Dokkum maar dat er ook nog een lijn Stiens- Harlingen is geweest met nog een aftakking naar Franeker. De lijnen zijn pas in 1961 (Franeker) en 1976 (Stiens) definitief opgedoekt. Grappig is dat tijdens strenge winters het personen vervoer in ere werd hersteld. De wegen waren dan zo onbegaanbaar dat alleen de trein de gebieden nog kon berreiken.

Als je met die wetenschap door het landschap fietst, zie je de sporen van de oude lijn liggen. Dan kan ik het niet helpen maar dan begint het dagdromen. In het Roergebied zijn heel veel oude spoorlijnen omgetoverd tot fietspaden. Als dat nou eens gerealiseerd wordt in Friesland.

Dan sta je ‘s ochtends op. Je glijdt in je fiets en bij Marrrum fiets je langs het station zo op de oude treinbaan. Daar zoef je dan over het strakke asfalt dwars door het landschap ver van de weg over de fietssnelweg. Geen last van smerige uitlaatgassen of in het donker, verblinding door autolampen. De spoorbomen gaan dicht als je de weg oversteekt want fietstreinen hebben voorrang dat weet iedereen.  Ik zou zelfs wel even Fuut, fuuuuuuut willen roepen. Ik wil mijn Quest nog wel dezelfde striping meegeven als de streamliner. Dan kom je midden in het centrum van Leeuwarden aan, je draait de weg op en bent zo op je werk. Toch een gemiste kans voor fietsers door de oude spoortrajecten maar gewoon in verval te laten raken en niet beter te benutten.....

Quest De Gele Engel

site

Jagwire

Als je de remmen na moet stellen is het tijd om de boel te controleren! De vorige keer na een noodrem moest ik de stelschroeven bij het stuur een flink stuk strakker draaien. Vreemd?!

Bij een tweede noodrem staan de remmen weer niet strak. De schijven van de remmen slijten, maar zo hard? Wat is er aan de hand?

De bout bij de kabeluiteinde had ik niet strak genoeg gezet waardoor de kabel door de houder glipte en de binnenkabel langer werd. Vanaf dat moment ben ik allert bij het nastellen van de remmen.

Vorige week staan de remmen opnieuw los. Ons garagepad loopt schuin af en op de handrem, als ik uit de fiets stapte, schiet de fiets door. De fiets op de kop maar de kabeluiteinden zijn  niet verschoven. Toen ik de buitenkabels ging controleren zag ik het probleem. De buitenkabel is totaal doorgesleten.

Woensdag bij Velomobiel maar even aan Jos gevraagd wat de juiste kabelloop is. Volgens Jos:

-          Als hij uit de body komt dan moet hij onder de stuurstang door.

-          Dan door de Tie wrap aan de wielkast.

-          Dan moet de kabel aan de BINNENkant tussen het wiel en de schokbreker naar de rem.

Daar zit bij mij dus het probleem. Hij loopt aan de buitenkant. Hierdoor komt de kabel klem te zitten en slijt hij door. Ik krijg de kabelloop niet goed op de foto dus volg de beschrijving hierboven...

In de reactie van Marc zit een link met een foto van de kabelloop onder langs waardoor de kabel bij mij is doorgesleten. Marc laat zien dat een foto toch mogelijk is. Nu met een lampje erbij lukt het wel om de goede kabelloop te tonen.

Donderdagavond tot half elf aan het sleutelen geweest om de nieuwe Jagwires te monteren. De meeste tijd ben je trouwens kwijt met het rubberen dopje waardoor de kabel naar buiten loopt door de body. Als het dopje eindelijk erdoor gewrongen is dan is het leed geleden.

Om het wiel te demonteren heb je twee sleutels 13 nodig om de bouten van de veerpoot aan de binnenkant los te maken.
Om het wiel los te maken bij de stuurstangen heb je twee sleutels nodig:

-  De gebogen en bijgeslepen 8mm voor de onderkant.

- 10 mm ratel om de boutjes door de spaken heen makkelijk los te draaien.

Woensdag bij Velomobiel mijn derde ratel sleutel gekocht. De andere sleutels hebben een bredere ring en passen niet op het middelste boutje. De vorige keer bij Velomobiel waren deze sleutels op. Volgens Jos moet ik het sleuteltje van Gedore hebben. Via Internet besteld en het bleek dat de oude serie met smalle rand niet meer gemaakt wordt! Gelukkig kan Velomobiel ze nog wel krijgen en heb ik eindelijk het sleuteltje! De rechter is het begeerde sleuteltje....

Het voelt weer heerlijk om op de remmen te vertrouwen. Meteen maar een mooie rit gemaakt….

Kettingwielhouder

 Donderdag sta ik netjes te wachten voor het stoplicht. Ketting geschakeld op het grote blad achter zodat je snel kunt optrekken. Bij het groene licht wil ik weg snellen. Maar ik hoor een grote klap. Ik weet nog naar de overkant van de weg te komen en kijk in de fiets.

 De flexibele kettingwielhouder is dwars door de body heen getrokken en ligt op de vloer van de kettinggoot. Oeps wat nu? Het kettingwiel er opnieuw inzetten is geen optie, de body is immers gescheurd. Ik heb geen schoenen mee en op race fietsschoenen lopen is niet echt prettig en thuis is iedereen weg… Toch de sokken maar uit en op blote voeten zes kilometer gaan lopen naar het werk.

 Ik heb in ieder geval de tijd om na te denken over een oplossing. Volgens mij moet een metalen strip aan de buitenkant van de body werken. Als ik bijna bij het werk ben kom ik Annemarie Groen van Liever ligfietsen tegen. Ze heeft een roestvrij stalen slangenklem op voorraad en dan kan ik misschien weer fietsen.

 Tussen de middag maar even naar haar toe. We knijpen de strip plat in de bankschroef en Annemarie boort een mooi gat in de strip. Dan kan het kettingwieltje weer gemonteerd worden. Ik kom donderdag weer mooi thuis en ik denk dat het leed geleden is.

 Ondertussen toch ook maar even met Ymte gemaild  en die is niet gerust over mijn oplossing. Ik ben de eerste die het kettingwieltje door de body heen trekt dus dat heb ik weer knap gedaan. In het weekend vertrouw ik het niet en zondag besluit ik om maandag naar Velomobiel te fietsen.

 De fietstocht gaat lekker tot Sneek. Door mijn F-lite banden haal ik een QuestPestBocht niet (Prachtig woord heb ik net geleerd) en kom in de berm terecht. Voorzichtig trap ik de fiets eruit maar opnieuw een harde knal. Het kettingwieltje ligt er opnieuw uit. Gelukkig houdt de strip, maar het wieltje is aan de flexibele kant losgeschoten. Shit deze oplossing is dus niet afdoende….  Opnieuw is er niemand thuis dus toch maar door fietsen. Gelukkig heeft de strip wel gehouden en kan ik het wieltje nu wel terug zetten. De hele weg fiets ik met een knoop in de buik naar Dronten maar gelukkig haal ik het.

Jos, Jan en Theo zijn unaniem, de fiets moet een nachtje blijven. Dan kan de beschadigde polyester eruit gebikt worden. Daarna kan het gat gevuld worden met polyester. Volgens Jan moet het grondig gebeuren op deze plek staat honderden kilo’s druk. Helemaal als je met een bepakte fiets de berg op gaat. Opnieuw heb ik niet op een wandeling gerekend. Gelukkig heb ik nu wel mijn Five finger schoenen mee maar ze zijn hagel nieuw.

Ik weet het busstation te halen met een dikke blaar op de hak. Ik ben dus duidelijk (nog?) niet een Keniaan. Daar kan ik de bus nemen naar Zwolle en dan de trein naar Leeuwarden en dan de fiets naar huis. De terugreis met het openbaar vervoer is maar een half uur korter als de fietstocht…..

Woensdag wil mijn vader me van Heerenveen naar Dronten brengen. Dus dat scheelt zo’n twee en half uur extra reistijd. Het is leuk om mijn Pa even bij Velomobiel rond te leiden. De fiets staat al klaar en is weer afgemonteerd met de oude orignele kettingwielhouder van Velomobiel. Jammer want het lukt me niet in mijn eentje om het wieltje weer te monteren als het los moet….. Misschien is het goede oplossing om de klem aan beide kanten te maken? Je moet dan wel twee schroeven los draaien aan als je het wieltje wilt vervangen, maar het geheel vormt dan weer een "hele" driehoek.

De terugweg in de Quest verloopt waanzinnig hard door de harde zuidwesten wind mee. Bijna gaat het mis bij het oversteken van een weg bij Urk. Door de rechts links constructie krijg ik harde zijwind op de fiets en schuift hij rechtdoor in plaats van te reageren op mijn stuurbeweging. Op het laatste moment krijg ik grip en weet ik een botsing met de vluchtheuvel af te wenden…..Oef, anders kon ik zo weer terug….

 De terugreis leg ik af in drie uur en twintig minuten. Met een gemiddelde van 37,3 tot aan Leeuwarden en tot aan huis met 36,5. Met een maximum snelheid van 76 kilometer per uur de Ketelbrug af is ook een nieuw record. Om acht uur 's avonds ben ik weer thuis. De fiets loopt weer als een trein …. enne Pa bedankt!!

Game over

Ik doe het niet meer! Ik stop ermee! Ik kap! Ik ga wel met de auto. ’s Avonds op de bank met een zak chips lekker tv kijken. Lekker dik worden, en gelukkig zijn. “Hee Prins waar is je optimisme je innerlijke kracht je “atletisch” vermogen?” “Kaput, verdampt, niks meer van te vinden….” “Oeps heftig hoor!” “Maar waar komt dat van dat meesmuilend kijken en je zo diep ongelukkig voelen vandaan er is toch wel een oorzaak….”

Goed ik begin bij het begin. De jongens daar boven hebben een hekel aan mij. Zo, dat is eruit. Afgelopen week heb ik me van lekke band naar lekke band gesleept.  Bleek dat er heel geniepig klein stukje glas in de binnenband stak waardoor de achterband steeds lek ging. Maar ik als gevorderd fietser kon nog wel een level extra gebruiken hadden ze zo bedacht. Dat weerhield trouwens mijn voorbanden niet om ook lek te gaan. Het is deze week zelfs gelukt om tegelijk twee lekke banden te hebben.

De weg van Hijum naar Stiens is opgebroken. Er komt een tractor baan bij. Het is nog niet duidelijk of de fietsers nu in het midden gaan fietsen of aan de buitenkant. Als de fietsers op de middenbaan gaan fietsen dan kunnen we in de winter nog wat beleven. Het fietspad ligt er nu een meter of tien vandaan en afgelopen winter werd ik daar erg verblind door auto lampen. Als we nu pal naast de weg gaan fietsen wordt dat niet beter.

Eerste level, een omleiding. Auto's mogen over het fietspad en de fietsers mogen twee keer een drukke weg oversteken. Deze omleiding gaat over een fietspad dat net zo breed is als een Quest dus dat doe je maar één keer. De volgende zelf bedachte omleiding gaat over een slingerende boerenweg waar onder een dikke laag modder inderdaad asfalt zit. Waar ik de bochten heb geveegd omdat er allemaal steentjes lagen. Maar dat hadden de boeren meteen ontdekt, dus voordat ik over de schone weg kon fietsen had een tractor al weer gezorgd dat, dat wat daar hoort, steentjes en meer zooi, er snel weer lag….

Oke, ik neem de volgende omleiding dan wel. Deze gaat vanaf Leeuwarden naar Stiens, links af naar Oude Leye en dan via Hallum ben je weer terug op de oude route.

Vanochtend die weg gefietst en dat ging gisteren te makkelijk met die harde wind mee. Dus vandaag felle wind tegen en een bak water over me heen. Je moet het die watjes in een Velomobiel niet te makkelijk maken tenslotte.

De gemeente heeft lucht gekregen dat de weg via Oude Leye nog begaanbaar was. En dat kan natuurlijk niet. Vanochtend hadden ze op twee plaatsen de weg opengebroken. Ik heb nog aan de straters gevraagd of dat nou nodig was. Maar de logica van hun was. Daar (bij Siens) ben ik niet aan het werk dus daar kan ik niets aan doen. Hij beloofde wel vandaag zijn best te doen. Ik ben benieuwd met al die regen of het vanavond weer dicht is….?

Goed als je eindelijk weer terug bent in Stiens hebben ze bedacht om nieuw grind te strooien. Dat ligt er nu al weer anderhalve week. Op mijn email vraag of dat niet kon worden opgeruimd deelde ze mee dat de weg eerst goed ingereden moet worden voordat ze vegen. Dus dat kan nog wel een aantal weken duren…..

Heb ik dan alle ellende opgesomd? Ik geloof het wel. Is dat dan alles. Ja, ik geloof het wel. Aansteller watje kom op man wordt wat flinker! 

Is er dan geen lichtpuntje? Euhm… Oh ja gisteren kwam ik een collega Quest rijder tegen uit Marrum. Een prachtige oranje fiets! We hebben samen de omleiding via Oude Leye gefietst. Het commentaar van de ander fietsers was wel leuk. “Heb je nog zo’n ding….!!” Ben vergeten om zijn naam te vragen maar het is wel cool om zomaar een collega forens in het wild te zien.

Oké dan, game over! vanavond zien we wel weer. Lekker naar huis fietsen

Plannen maken

"I love it when a plan comes together". Beroemde quote van The A-Team. Het plan was: Op de fiets naar Hilversum. Twee carbon strijkstokken terugbrengen naar Zlata. Dan doorfietsen naar Nijmegen. Een zaakje met Elan afhandelen. Dan op de camping overnachten. En dan de volgende dag via Harderwijk door de polder weer terug.

’s Middags nog een keer duidelijk gevraagd aan Dineke. Vind je het niet erg? Nee hoor, ga maar lekker fietsen. Dus ik de fiets ingepakt. De GoCylcles eronder gelegd, ketting gesmeerd, achterveer hoger afgesteld voor het extra gewicht. Tent gecontroleerd, slaapzak en mat opgerold, extra kleren gepakt. De twee strijkstokken zorgvuldig waterdicht verpakt. Phoeh hee, eindelijk staat de fiets klaar…..

’s Avonds liggen we in bed. Dineke: "Vind je het leuk schatje om in je eentje lekker te fietsen?" Normaal wel, maar in de vakantie doe ik liever andere dingen met mijn vrouw. Ikke: "Nee, pop… waarom fiets je niet mee?" Dineke: "Ja maar ik heb geen ligfiets". Ikke: "Maar dan regelen we dat toch?" Zij: "Ja maar een Velomobiel vind ik gevaarlijk in de stad." Ikke: ”Het kan ook gewoon een open ligfiets zijn?”. Zij: “Ja, maar die zijn gevaarlijk, en je zit zo laag, en je nek doet zo zeer enz”. VERRAAD en dat van je eigen vrouw. Ik weer "Maar je hebt nooit geen zadelpijn en het fietst heerlijk". Dineke: "Nee, dan kan ik nooit meer in een rokje fietsen…."

Kijk dat laatste argument dat is een sterke. En daar kan ik niets tegen inbrengen. Dat is ten slotte veel te leuk. Als jij nou met de auto naar Nijmegen komt dan fiets ik. Nee, dat vind ik eng, en dan kan ik de weg niet vinden en het is zo’n eind…..

Oke, ik rijd en we gaan kamperen op de camping. Ja, en dan zeker in dat kleine rottentje!! Nee, dan nemen we de grote tent mee….. Oke, dan ga ik wel mee…..‘

’s Ochtends vroeg opgestaan en de fiets uitgepakt. De grote tent opgezocht de stoelen en natuurlijk het dikke luchtbed want je bent een prinses op de erwt of niet… Als we weg gaan dan plenst het. Dineke begint al te zuchten bij het idee alleen al van een tent. Oké als echte man, oplossing gericht, kijk ik even rond en bel naar een “bed and breakfast”. Er is nog plek in de Remketting in Slijk-Ewijk dus dat boek ik maar.

Met de auto vol camping spullen vertrekken we dan op weg naar Nijmegen naar de “bed and breakfast” zonder Quest. “I love it when a plan comes together…..”

Ps: Het heeft 's avonds geen spat geregend....

Lezyne Travel Floor Drive

Mijn Halfords pomp heeft het best goed gehouden. Maar van het begin af aan lekt hij. En dat lekken werd steeds erger. Een maand geleden de pomp uit elkaar gehaald en het bleek dat hij niet goed in elkaar was gelijmd. Seconden lijm tussen de naden gedaan en het ging nu wel beter.

Vorige week begon hij weer te lekken en de manometer deed het niet meer. Na een lekke band kwam ik met 4 bar thuis. Met de vingers de druk voelen is gewoon niet heel erg nauwkeurig.

Vanaf de aankondiging kijk ik al naar de Lezyne Floor Drive. Ik ben gewoon een beetje verliefd op de pomp. Zondag niet langer getwijfeld en de pomp besteld. De pomp komt vandaag binnen en meteen maar even uitproberen. Dat de slang niet lang was dat had ik ingecalculeerd. Hierdoor kun je alleen het onderste voorwiel oppompen als de fiets op zijn kant ligt. Niet heel handig maar wel mee te leven.

Dat het systeem heel onhandig is om op het ventiel te bevestigen dat had ik niet ingecalculeerd. Door het kleine wiel en het wieldoekje heb je heel weinig ruimte om de nippel vast te draaien. Het pompen gaat dan wel weer goed. Maar bij het losdraaien verlies je lucht.

Een beetje teleurgesteld zit ik met de dure pomp in mijn handen. Internet maar eens afgespeurd. Ik wil in ieder geval een langere slang. De “Floor Pump Hose”  kost opnieuw 15 euro met verzendkosten is dat 22 euro. Grr, maar het is niet dieper. Verder is er een hulpstuk de “Slip Fit Chuck”. Maar met het wieldoekje heb ik geen ruimte om de hoeknippel erop te draaien. Of zou je hem zo op het ventiel schuiven? Met de SKS pomp had ik ook zo'n soort nippel maar die schoot los met hoge druk. Je kan dan wel weer het rubbertje vervangen maar ideaal is het niet.

Als alternatief bedenk ik het volgende. De nieuwe lange slang daar knip ik dan wel de Lezyne pompnippel vanaf en daar zet ik een overslag nippel op van FietsonderdeelXl.

De pompnippel heb ik bijna besteld als ik bedenk dat er met de slang van de Halfords pomp niets mis is. Misschien past de slang van de Halfords……

Verroest het past allemaal. De oude slang is lang genoeg en heeft een werkend aansluit mechanisme. Probleem opgelost!

Op de pomp een stukje klittenband geplakt. Het contra stukje zit al op de body van de fiets. Je schuift hem zo de staart van de fiets in en zet hem dan vast. Hij is zelfs zo klein dat hij achter de kettingbeschermer van het achterwiel past. Maar dan vind je hem niet zo snel terug. Dus toch maar weer op de oude plaats de pomp bevestigt. Oef, nu kan ik de pomp zonder extra kosten gebruiken….

Speedplay schoenplaten

Vrijdag naar Heerenveen gefietst. Onderweg begon mijn rechtervoet te slapen. De tinteling trok helemaal naar mijn knie. Maar even uit de fiets en een stukje lopen. Als ik terug in de fiets stap wissel ik van zijde van het pedaal en dan voelt de trapper weer goed. De pijn trekt gelukkig weer weg.

Sinds ik schoenen heb met een carbon zool en de speedplay pedalen heb ik nooit meer last van wat voor een pijntje dan ook. Ik heb gekozen voor de prettigste fietsschoenen. Dat betekent voor mij dat je alleen maar goed kunt fietsen met deze schoenen. Zodra ik uit de fiets stap doe ik de schoenen uit en dat kan best onhandig zijn. Meestal loop ik dan verder op sokken. 

De ultieme velombielschoen bestaat nog niet voor mij. Als je kiest voor een carbon zool dan kom je in de top van de race schoenen en die hebben zo'n handige snelclip aan de zijkant. Heel onhandig bij de voetgaten maar er is wel mee te leven. Race schoenen hebben bijna geen hak. Als je achteruit wilt flintstonen dan heb je wel een hak nodig. Bij mijn schoenen heb ik maar een stuk fietsband op de hak geplakt. Niet fraai maar het werkt wel. Met mijn hollandse voeten pas ik niet in de Italiaanse leest en dan vallen opnieuw heel veel schoenen af. Maar de stijve carbon race zool fietst heerlijk. Je verliest geen energie. Het speedplay pedaal zit in de schoen en dat is heel direct fiets contact.

Zaterdag de schoenen maar eens even bekeken. Ik schrik van de staat van de schoenplaten. Beide schoenplaten zijn versleten tot aan het boutje aan toe. Bij de rechterschoen zit de tussenplaat los en de boutjes zijn los gerammeld aan de rechterkant. Vandaar dat rechts niet meer goed zit.

De handleiding er even bijgezocht en volgens de handleiding zou je elke 5K miles de schoenplaten moeten vervangen. Een mile is 1,6 km. Dan zou dat elke 8.000 kilometer moeten zijn? Dat is niet zo ver. Ik heb er zeker al zo’n 28.000 km mee gefietst. Meteen maar nieuwe light action platen besteld bij de Futurumshop.

Vandaag komen ze binnen en meteen de nieuwe platen erop gezet. De platen worden geleverd met een aantal tussenstukjes zodat ze ook op rond lopende zolen passen. De standaard platen passen onder mijn schoen dus daar hoef ik niets aan te doen.

Ik had niet gedacht dat ik de oude platen er zo gemakkelijk van af zou kunnen halen. Maar drie boutjes kan ik nog pakken met de schroevendraaier. De vierde bout draai ik eraf met de schoenplaat zelf. Alle boutjes netjes vastgezet met lockbond van Bison en meteen maar een proefritje gemaakt. De schoenen zitten weer heerlijk. Meteen met een stuk fietsband de platen afgeplakt. Eens kijken of ik nog meer kilometers uit de schoenplaten kan halen. Maar misschien halen de schoenen dat wel niet…