woensdag 14 augustus 2019

De Quest voor Beethoven


De Quest voor Beethoven

Dit jaar heb ik voor het eerst weer vioolles na 35 jaar. Had ik natuurlijk 20 jaar eerder moeten doen. Ik ben zo lekker bezig dat ik het gewoon jammer vind dat er een zomerstop is. Mijn vioolleraar stelde voor “Geef je op voor een Summerschool”. Ik zoeken, blijkt er een summerschool in het Karmelklooster in Drachten te zijn van het Apollo ensemble. De inschrijvingstermijn lijkt nog niet verstreken te zijn dus ik geef me op. Een uur later word ik al teruggebeld. De kwartetten, trio’s en kwintetten zijn al ingedeeld maar ik kan wel meedoen met het ochtendblok de orkest sessie. De Pastorale (de 6e symfonie opus 68) van Beethoven instuderen en spelen.

Sander, mijn zoon, speelt in allerlei studentenorkesten, het Nesko, het Vu-Orkest Riccotti en het NSO. Zij spelen grote symfonieën en nu heb ik ook de kans. Of ik dat wel wil “YES SIR!”

Citaat:
Ludwig van Beethovens Zesde symfonie, bijgenaamd Pastorale’, gaat over de kracht en de schoonheid van de natuur. We hebben het geluk dat Beethoven de delen van zijn Zesde symfonie een titel gaf. Zo weten we bijvoorbeeld dat het derde deel over de mensen op het land en hun folklore gaat (en dus een beetje boers moet aanvoelen) en het laatste deel over dankbaarheid
na een storm. Wat de Zesde symfonie zo speciaal maakt is dat het een verlossing is uit het alledaagse leven, een expeditie, een ontsnapping naar het platteland of de bossen.

Schoonheid van de natuur? Het platteland? Hoe kun je Beethoven beter ervaren door ’s ochtends in je Quest te stappen, lekker af te zien, en dan de Pastorale spelen. Dus route uitgezocht, de fiets geprepareerd en off we go. Zondag de fiets klaargezet, de viool kan mee in een flight case in de fiets. Een flight case is een kleine vioolkist geschikt voor de bagage vakken in vliegtuigen. De strijkstok kan los mee in een buis. Kleren en muziek erin en fietsen maar.







Maandag meteen een heerlijke repetitie. Iedereen heeft gestudeerd en we gaan als een trein onder leiding van David Rabinovich. Het wordt een barokke versie met weinig vibrato en veel doorzichtige lijnen. En we moeten heeeeel zacht spelen in het pianissimo. Echt genieten.






De weg naar Drachten heb ik nog niet vaak gefietst. Kan ik meteen het fietspad langs de centrale As ontdekken. Prachtig fietspad maar het heeft totaal geen verband. Je moet onder tunnels door met hele scherpe bochten en heel erg afremmen om weer op het fietspad te komen. Als ze fietsverkeer nu eens als autoverkeer zouden behandelen dan zou dit niet voorkomen. Auto’s moeten “stromen”, fietsers kunnen capriolen uithalen om hun fietspad te vinden en te bereiken. Jammer dit….

Maar het zoeft heerlijk en ik geniet van de kap, de prachtige weidse uitzichten in het Friese land. En het is nog helemaal niet koud!








Op de terugweg twee lekke achterbanden om het niet al te makkelijk te maken. Door de regen zijn de straten nat en ik fiets de glazen splinters zo naar binnen. Na de zomer heb ik altijd lekke banden als het weer omslaat. En ik heb lekke banden als ik de weg niet ken. Dubbele kans nu dus! Gelukkig waren de banden niet lek op de heenweg. Morgen weer op weg! En hopelijk is het dan een beetje droger.

Thuis gekomen heeft Tammoo de poes een muis gevangen en midden in de kamer als cadeau voor me neergelegd. Ja, de natuur is mooi, maar ook hard!



maandag 17 december 2018

Storm met een omgewaaide boom



Living dangerously, fietsen in de winter valt niet mee. Als het nu gewoon donker is, dan is er niets aan de hand. Maar deze maand betekent slecht weer met extra plussen om de moeilijkheidsgraad wat op te waarderen. Maandag fietste ik naar huis. Het was donker, regende en er was harde wind en de tegenliggers schenen vrolijk met hun laserkoplampen in de hoop arme fietsers te verblinden. Je wereld is dan heel klein niet groter dan het lichtstraaltje uit de fiets. De druppels op je bril en het windscherm helpen ook niet mee. 

Ik fiets altijd langs de Mieden, een gehucht, naar huis. Er is daar een fietspad met bomen en dat geeft dan wat beschutting voor de wind. In mijn ooghoeken zie ik plotseling iets bewegen. Ik rem zo hard als ik kan en stuur naar links. Een boom klapt om, spat voor me op het fietspad uiteen. Ik zit in een slip en ram, met een enorme klap de boom. Als ik stil sta denk ik geschrokken “dit is het einde voor de fiets,  wielen ontzet, stuurstang kapot, body gescheurd". Ik stap uit en trek de fiets los.

Ik twijfel wat, maar dan denk ik, hup foto maken. Daarna de troep opruimen en toch maar even aangebeld bij het huis waar de boom stond. De mensen doen open en wandelen mee. Ondertussen giert de wind om het huis en wordt het er niet aangenamer op. Ik heb de boom netjes teruggeduwd en de eigenaar zal hem morgen opruimen. Ik vraag ook nog even de andere bomen te inspecteren of die nog een “beetje” vast zitten. Ik spreek af dat ik thuis de schade bekijk en dat ze het nog horen. Voorlopig lijkt de fiets het te doen. Als een bang geschrokken wezeltje bibber ik naar huis.


Thuis de fiets in het licht bekeken. Maar de fiets werkt wonderwel en op een kras na op de body is er niets kapot. De boom is best dik aan de voet maar gelukkig zijn de takken aan het einde wat dunner. Toch nog geluk gehad.

vrijdag 4 mei 2018

Handig en zo met de Trommelremmen (deel 1)


Even schrikken maar ik fiets straks toch al weer 10 jaar in de Quest. De tijd vliegt en het blijft een geweldige machine. Of je nu een nieuwe of een oude fiets hebt, onderhoud blijft er altijd. Soms ben je er even een tijdje van af maar dan blijkt het een boemerang te zijn die je weer keihard treft.

Mijn rem voeringen zijn naar 78.000 km helemaal versleten. De kabels strakker zetten lukt niet meer. De kabels korter maken is geen optie omdat de boutjes vastgeroest zijn en de kabels helemaal gerafeld aan het einde. Bovendien is er dan zo’n rare hoek met de handel dat ik de kabel bij het wiel bijna niet meer kan vastmaken.

Bij Velomobiel gevraagd. Ik kan nieuwe wielen kopen met grote trommelremmen en brede velgen of nieuwe rem-ankers. Dan moet ik mijn wielen wegmikken dat gaat tegen mijn principes. En dat laatste is veel goedkoper dus uitleg gevraagd hoe dat werkt, en gegaan voor deze optie. En dan vervang ik meteen de rem binnen – en buitenkabels.


Radio op klassiek en lekker sleutelen maar. Ondertussen komt de buuf aan de deur om lootjes voor het dorpsfeest te verkopen. Ze kijkt een beetje scrutel, want Dineke wil nooit iets kopen. Dat hebben we duidelijk afgesproken. We doen dat gewoon niet meer, punt uit. Nu kan Dineke heel goed nee zeggen, en ik stuur haar altijd naar de deur, en ze is er nu niet. Oké ik zie de buuf staan en kan geen NEE zeggen. Duzzz ik koop lotjes van haar voor 3 euro, meer los geld kan ik niet vinden in de tas. Buuf blij en ik heb mijn lootjes.

Uiteindelijk is het een klein klusje als je het wiel hebt uitgebouwd. Als het boutje bij het anker los is tik je ze er zo af. Ik zet het wiel weer in elkaar en het afstellen van de goede afstand van de kabel dat is nog het lastigst. Maar het is gelukt.  Nog twee nieuwe voorbanden erop en de onderhoud boemerang is weer even weg.

Nu zit het voorwiel vast met drie boutjes aan de stuurstangen van de fiets. Als ik het wiel weer vast maak is er een moertje weg. Ik ben daar altijd heel zorgvuldig mee maar het is weg. Echt weg, niet te vinden. Enz.. Gelukkig komt Dineke thuis en zoeken we gezellig (GR#@#$%rrrrr) verder. Maar hij blijft weg. Nou ja, ik heb nieuwe boutjes op voorraad. Even testen en de remmen werken. Wat is het toch heerlijk als je handig bent denk ik nog….

maandag 5 februari 2018

De dream “Winterelfsteden in de fiets 2018”


 Ik zou dit jaar geen Winterelfsteden tocht rijden, echt niet! Veel te lang, veel te koud, veel te nat, veelste veel harde wind enz. Maar zaterdag dacht ik “geen kaart, maar dan ga ik hem toch “gewoon” fietsen?” Al die fietsers lekker buiten spelen en genieten van ontberingen en ik een beetje lekker warm bij de kachel? Ik dacht het niet. Weet je wat, vertrek ik wat vroeger kan Ymte mij misschien als haas gebruiken, vestigt hij een nieuw record. Kortom prettige mijmering en dag dromen.
Om 5:10 gaat Dineke naar het toilet, ach ik ben nu wakker kan ik er ook wel uit. Dus een liter hete thee gezet en hup de fiets in. De avond van te voren heb ik al water bananen en vier broodjes in de fiets geduwd. En extra kleren om te bezweren dat ik NIET lek rijdt, want dan is het echt niet meer leuk.

5:50 Vertrek uit Burdaard en dat gaat lekker hoor voor de wind. Na een aantal korte hagel en sneeuw buien, kom maar op! Ik zit toch onder de kap, hahahahaha…. Verdorie ik zie bijna niets meer kan het ook droog worden? Kortom een paar keer knipperen met de ogen en ik vind mezelf terug op het Rode Klif aan het IJsselmeer. 






Nu bijna in Stavoren en dan moet ik echt gaan fietsen, maar nu tegen de wind. Ach in Stavoren was ik nog lekker fit, en tot Franeker gaat het best goed met tegen de wind in trappen. Vanaf Harlingen zit ik al mijn spiegel in de gaten te houden, wanneer komt Ymte voorbij, wanneer komt Ymte voorbij enz? Na een korte yoghurt stop in Franker, (Bah wat is die yoghurt koud!! Ik krijg het niet weg, dan kieper ik het maar weer in de fiets.), fiets ik weer door. Nu is de wind echt hard en gemeen. De noordoosterwind wordt steeds dichter hoe noordelijker ik kom. Ik weet ongeveer de 30 vast te houden.


Ik zit net lekker af te zien, komt er in een keer een groene schicht voorbij. Flits, de kap vliegt even omhoog kort toetertje en dat was het dan. Verdorie dat was hem!! Die ging niet voorbij, hij vloog, hij danste, hij zweefde!! Wow ik dacht altijd dat ik een DF wilde hebben maar nu weet ik het zeker. Als ik mag wensen wat ik wil nou, dan wil later ook zulke benen!!! Kan hij wel, ons arme stervelingen, zoooo voorbij scheuren. Weet/Ziet hij dan niet dat ik ook gevoel heb? Nou ja, je hebt altijd mensen van de buitencategorie, wat een kanjer, en daar hoor ik DUS niet bij.

Ondertussen ploeter ik lekker naar Dokkum, de organisatie heeft het Jaagpad ivm met gladheid eruit gegooid. Ik had het pad anders ook niet genomen maar toch. In Dokkum rijd ik nog even om het gemeentehuis, en dan heb ik eindelijk weer de wind in de rug. Ah nu ga ik los! Pff het goede is er nu toch echt wel af en met 34 glijd ik naar huis. De elfsteden zonder kaart en stempelposten in 7 uur gefietst. Ik ben precies op tijd thuis om mijn zoon en vriendin te ontvangen. Das nog eens een goede planning. Oh ja, ik ging om 21:00 uur naar bed. Heerlijk rozig na de kou, en zonder nachtmerries van groene schichten geslapen!

donderdag 13 april 2017

Bluetooth en fietscomputers

De Friesland zorgverzekeraar is een werkgever die vitaliteit stimuleert onder medewerkers. We hebben in de winter bedrijfsschaatsen. Een gezond bedrijfsrestaurant. Een hardloopclub en een fietsclub en natuurlijk onze eigen bedrijfsfitness. Ook hebben we www.trappers.net voor werknemers die op de fiets komen. In twee jaar had ik daardoor voldoende punten gespaard om voor 400,- euro Coolblue bonnen te kunnen verzilveren. Mijn mobiel crashte en mijn fototoestel was kapot. En met die kortingsbonnen kon ik het hoofd van de huishouding overtuigen dat ik toch echt een Iphone 7 plus nodig had ;-). Mijn ogen worden ook niet beter ;-(

Met zo’n apparaat werkt het net als met een nieuwe snelweg. In het begin denk je: “is die weg nou wel nodig?”. En binnen de kortste keren wordt de weg veel gebruikt. Dus wat kan je nu met die IPhone wat ik nog niet kon? Nu hadden we een loop challenge op het werk. Twee teams worden uitgedaagd in een zo kort mogelijke tijd een bepaalde afstand af te leggen. Hiervoor heb je een stappen teller nodig. En Tada, die zit ook op de IPhone. De challenge triggerde me wel om mijn telefoon beter in te zetten voor mijn activiteiten. De app moves https://www.moves-app.com/ geïnstalleerd en die houdt een dagboek bij van alle activiteiten. Hoeveel heb je op een dag gefietst, gewandeld, gelopen, geschaatst en gekajakt enz. Daarna kun je een week overzicht opvragen.

Week overzicht van activiteiten

Dagoverzicht

Kaart die je kunt raadplegen van een activiteit

Op de kaart kun je zien welke afstanden, en hoe je dat afgelegd hebt.

Je ziet nu hoe geïntegreerd zo’n apparaat is en hoeveel het van je weet. Waar was je op welke tijd. Maar goed dat is een andere discussie. Je ziet nu ook weer een verschuiving van losse apparaten, slim horloge, naar een centraal apparaat je telefoon. Zo heb ik nu al (kleine opsomming)
  • Alle boeken bij me (iBooks)
  • Alle cd’s uit de kast heb ik op mijn iphone staan.
  • Alle financiële informatie heb ik er op staan.
  • Alle klantenkaarten (FidMe)
  • De OV-Chip app
  • Parkeren app voor als het echt met de auto niet anders kan/moet.
  • Mail
  • Contacten
  • Todo lijsten
  • Stemapparaat voor mijn viool (Cleartune) en Metronome +.
  • Een audio recorder om opnames te maken (Recorder).
  • Radio (Tunein Radio)

Mijn telefoon kan nog veel meer maar dan zou ik mijn huis “slim” kunnen maken met een:
  • Wifi thermostaat
  • Slimme sloten die je kunt openen met je telefoon. Handig iemand in je huis komt. Bij ons oppas voor de kat tijdens vakantie. Je maakt een account aan en geeft hem tijdelijk toegang tot je huis.
  • Stroom verbruiksmeter
  • Beveiligingscamera (online zien wie er voor de deur staat)
  • ....
-      
Er staat een hele nieuwe wereld van meters en onderzoekers te popelen om ons te vertellen dat we toch echt meer moeten bewegen en gezonder moeten eten. Dus waarom niet je telefoon gebruiken in de Velomobiel in plaats van de fietscomputer? Als je die kunt koppelen aan de gezondheis app heb je opnieuw een geïntegreerd overzicht. We zijn nu al zover dat met de bestaande losse meters ziektes zijn op te sporen waarvan je nog niet weet dat je ze hebt  http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=23173
Nu ben ik dus op zoek naar de ultieme Velomobiel-bluetooth-zender. Wat zou ik nog willen meten naast wat de telefoon al kan. Bijvoorbeeld:

Dit device bestaat nog niet en ik wil (nog) geen armband dragen omdat het zo lelijk is. Dan zou de zender in je shirt moeten zitten maar hoeveel shirts heb je dan nodig? De IWatch is een hele goede kandidaat maar wel een dure, en ik heb al een mooi horloge dat ik graag draag (een lekker ouderwetse opwindbare Omega Speedmaster).


Toch maar gewoon de basisfunctionaliteit van de telefoon gebruiken? Ik heb een tijdje Strava geprobeerd maar die moet je uit en aan zetten bij elke rit. De eerste week ging het best goed daarna vergeet ik het weer. Tot nu toe werkt Moves het prettigst alleen moet je dan je telefoon bij je hebben. En natuurlijk de oude super betrouwbare losgekoppelde fietscomputer. Werkt altijd, en ik hoef nergens om te denken. Maar het moet beter kunnen. Ik ben wel nieuwsgierig. Wie heeft het met welke losse bluetooth device opgelost?

zaterdag 27 augustus 2016

Eerste keren



Een beroemd acteur werd eens gevraagd wat hij graag nog eens zou doen. Zijn antwoord was: "Mijn favoriete film opnieuw voor het eerst zien." Eerste keren die moet je verzamelen en zuinig op zijn. Helaas had mijn achterledje het begeven en moest de kap van de Quest gehaald om het ledje te vervangen. "HA! EEN EERSTE KEER."

Kijk eerste keren moet je goed aanpakken. Ik had een go-pro geleend. Trots tegen Dineke "Is een geweldige camera." De week ervoor had ik de camera op mijn kajak in het IJsselmeer. Ik was vrijwilliger bij de www.defrysman.nl. We gingen de zwemmers in het IJsselmeer begeleiden. Twee rondjes van 2,5 km. Met veel gedoe de camera gemonteerd dit zou mooi worden Jong! Toen we eruit kwamen bleek ik alleen de proef opname te hebben. Met mijn grote grij(n)zende kop.

Dit keer doen we het anders! Check dubbel check. Dineke derbij en tot cameraman gepromoveerd. Nou ik moet zeggen er staat wat op. Blijkt dat hij niet gefilmd heeft maar dat het heel veel foto's achter elkaar zijn. Verdikkeme! Maar heel veel foto wordt een film, toch? Nou ja, 't blijft de eerste keer.


Wat een gemier met die boutjes. Het wil best maar het gaat heel langzaam. Gelukkig hoef je niet helemaal in de staart want daar kom je nooit bij. Dat boutje is om de kap uit te lijnen als je hem er weer op legt. Nou ja, de kap eraf en mijn EERSTE keer. Best trots ;-)







vrijdag 16 oktober 2015

www.Rij2Op5.nl

Mijn werkgever De Friesland Zorgverzekeraar stimuleert het personeel om gezond bezig te zijn. In ons restaurant is het eten biologisch. We hebben een eigen fitness ruimte en je kunt er douchen als je met de fiets komt. Er is wekelijks schaatsen in de nieuwe Elfstedenhal een prachtige splik splinter nieuwe ijshal in Leeuwarden. En er is een loopgroep die twee keer per week start. De Amstel gold race wordt met personeel gefietst. Daarnaast stimuleert De Friesland ook nog sport op basis scholen door sport docenten te sponsoren. En onze stoelen zijn net vervangen dus super ergonomische modellen. Zitten blijkt dodelijk te zijn.

Oh ja, en we hebben www.trappers.net. Elke dag dat je met de fiets komt verdien je punten. Deze punten hangen af van de afstand die je fietst. Vanaf oktober ontvang je bonus punten voor de kou, de regen en het bikkel zijn. Ik ben al een keer met zo'n bon naar de sauna geweest. En of dat nog niet genoeg is. Vorige week stapte ik in de fiets om naar huis te fietsen. Zat er een lot aan, met een prachtige gele kleur die precies bij mijn fietsie past, voor een loterij van www.Rij2op5.nl. En laat ik nu een prijs winnen. Een opmaak set! Wow altijd al willen hebben ;-)




Maar toch, ik heb iets gewonnen en het is met fietsen dus altijd goed. Vandaag kreeg ik een aardig mailtje dat ik toch vooral mijn collega's moet vertellen hoe fijn het is op de fiets. Geen sport maar "tranSport" is mijn motto. Je blijft er fit en scherp bij en het avondeten heeft nog nooit zo lekker gesmaakt!