Sneeuw

Zwiebertjesdag en WrâldfrysK

Al een maand ben ik elke dag viool aan het studeren. Een aantal nieuwe nummers ingestudeerd want zaterdagavond 21 januari hebben we met RemoliNo een optreden met Doede Veeman in de Harmonie. We hebben de Fryse liedjes van Doede gecombineerd met onze wereldmuziek. Er zijn al 120 kaarten verkocht in de voorverkoop dus het wordt een geweldige voorstelling. De afgelopen week overal posters opgehangen en flyers uitgedeeld. Deze week met de laatste repetitie de puntjes op de i gezet met een doorloop van het hele programma. Morgenmiddag gaan we het programma onder de aandacht brengen op Radio Fryslân dus dat wordt ook weer leuk/lekker stressen. Zaterdagmiddag de laatste licht repetitie en sound check en dan mogen we eindelijk los! Vandaag op de terugweg even langs de Harmonie gefietst en onze poster hangt groot in de vitrine aan de straat kant. Ik krijg er nu wel heel veel zin in!

Vanaf vorige week fiets ik met een stormstrip op de fiets. Zo'n klein stripje wat maakt dat nou uit? Zit het niet vooral tussen de oren? Vliegtuigen schijnen dit soort stripjes, soms maar ter grootte van een lucifer te gebruiken, maar een vliegtuig gaat veel sneller dus dan is het effect ook veel groter. Dus werkt het wel op een fiets? De blog verhalen zijn wel erg positief….

Vorige week heb ik de strip er precies op tijd op geplakt. Morgen is harde wind voorspeld. Toen ik wegfietste, waaide het volgens de voorspelling windkracht 7. Maar jongens wat een verschil! Zit ik normaal met samengeknepen billen in de fiets. De fiets ligt nu als een dijk op de weg. Normaal noem ik het “Mijn Zwiebertjesdag” maar vandaag was ik dus een streep!

Dineke was ook naar de stad gefietst met de harde zijwind. Toen ze weer thuis was belde ze meteen met de vraag: “Hoe ben je op het werk gekomen?”Met de tochtstripjes op de fiets geen centje pijn! Wie nog twijfelt, de strip kost bij de Gamma € 3,49 dus daar hoef je het niet voor te laten….

Meel halen bij de Zwaluw in Burdaard

Hoogwater

Aan het begin van de week bedacht dat ik deze week makkelijk 300 kilometer kan fietsen. Ach, grappig, net een goed voornemen... Deze week heeft het zo hard gestormd dat ik al twee keer de fiets thuis heb laten staan....

Het is lang geleden dat ik met de auto naar het werk ging. Het water staat heel hoog in de grachten van Leeuwarden en toen ik naar de auto fietste (vouwfiets) zag ik dat het water al aardig hoog bij de parkeergarage was gekomen. Toch nog een mooie foto van hoog water in Leeuwarden. Hoop dat we het hier in Burdaard droog houden. Het water staat hier tot over de balk..

Nieuwjaarsduik

De beste wensen voor iedereen!!

De Nieuwjaarsduik meegevierd met een duik in de fiets. Met de racekap op, voor de wind vertrokken naar Anjum. In Dokkum rijd ik al 42 gemiddeld met twee vingers in de neus. De fiets is verlost van het extra gewicht van de Oliebollentocht. Het achterwiel loopt niet meer aan in de wielkast en de nieuwe lagers doen hun werk. Na Dokkum is het gemiddelde gezakt maar buiten Dokkum loopt het opnieuw boven de 40 op. De nieuw helm (Smartcap) blijkt ook in de winter veel te warm te zijn. Ik krijg langzaam hoofdpijn. Als ik de helm afzet koelt het hoofd en voel ik de pijn wegtrekken. Voortaan geen helm meer op onder de kap?

Ik heb thuis beloofd dat het een kort ritje zal zijn dus na Anjum draai ik met de neus in de wind. Met de racekap blijf ik tegen de harde wind in tussen de 38 en de 40km per uur fietsen! Ik geniet van de snelheid en het comfort van de kap. Ik ben zonder GPS vertrokken en laat me verassen waar ik uit kom. Ik neem een aantal keer de verkeerde afslag en dan moet de fiets gedraaid. Als ik thuis kom heb ik 60 kilometer afgelegd in 1:40 min. Met nog steeds 36 gemiddeld. Dat is een flitsende start…

Vrijdag de lagers vervangen van het achterwiel en dat was een behoorlijk drama. Het uitbouwen van de achterbrug heb ik vaak genoeg gedaan, volg de handleiding en ligt hij er zo uit.

De vorige as is een keer losgedraaid dus nu heb ik de bouten goed strak aangedraaid. De tussenbus tussen de lagers is helemaal opgekruld en bij het verwijderen van de lagers verniel ik het aluminium busje. Met Ymte van Velomobiel gebeld en het tussenbusje is al onderweg.

 Dan heb ik tijd om de achterband even goed na te kijken. Er is een behoorlijk stuk rubber van de achterband weggesleten maar de wielkast is intact. Dat was niet echt een handige actie om zo weg te fietsen uit Schermerhorn. Gelukkig is het rubber aan de zijkant weggesleten en is de band niet fataal beschadigd.

De volgende dag heb ik de envelop in de bus en kan ik de fiets weer in elkaar zetten. Je moet eerst de enkele lager aan de rechterkant monteren. Deze lager mag helemaal tot de  binnenring erin getikt worden. Daarna komt een spanring die deze lager op zijn plaats houdt. Dan kan de tussenbus erin waarna de twee lagers aan de linkerkant erin getikt kunnen worden. Daarna probeer ik wel een uur lang de tussenbus er juist tussen te klemmen zodat de as er in één keer door kan, maar dat blijft mislukken. Uiteindelijk zorg ik voor wat speling bij de tussenbus en de lagers aan de linker kant. Dan gaat de achterbrug er weer in. (Denk om de ketting die moet er overheen en er onderdoor bij de achterkant van het stoeltje…)

Dan monteer ik het achterwiel weer. Voordat ik de as op zijn plaats druk leg ik met mijn pink het tussenbusje recht. Dan duw ik de as erdoor. Met de as knel ik de lagers met de bout aan de linkerkant op hun plaats. Als je dit weet is het zo gepiept…

Recordpoging 149 velomobielen

Een nieuw record van Velomobielen gevestigd in Schermerhorn. 149 Velomobielen meegeteld door een aantal lezers! Eén velonaut was al afgehaakt anders hadden we precies 150 velomobielen gehad. En de duo quest tel ik voor één...



(ps: Viool speel ik zelf in het nummer Krisis van Doede Veeman...)

De Oliebollentocht

Voor de kerst staat de fiets al ingepakt. Ik ga dinsdag 27 december weg en blijf overnachten in Schemerhoorn. Dus veel extra spullen gepakt. De slaapzak heb ik niet strak opgerold maar in een soepele waterdichte tas gevouwen. Zo kan ik hem wegproppen achter de veerpoot in de staart. Verder wat extra kleren en een slaapmat.

Om één uur pak ik de laatste spullen en om half twee fiets ik weg. Het is warm voor de tijd van het jaar en ik kan cabrio fietsen in een t-shirt en een trui. De racekap heb ik thuis gelaten want op de terugweg ga ik met Martin en Ben mee terug, die fietsen beide zonder kap.

Op de Afsluitdijk staat een lekker windje maar ik heb de wind recht van voren. Dus ik kan lekker opschieten en houd de snelheid tussen de 30 en 35 kilometer per uur. Omdat het fietspad langs de snelweg loopt heeft de GPS het in Noord Holland een beetje moeilijk. Hij “denkt” steeds dat ik op de snelweg fiets maar na een kleine omweg geeft de GPS de route perfect aan. Opmeer, Obdam en Hensbroek kan ik vermijden door langs de Ringsloot te fietsen. En ook al is het nu donker het fietsen blijft lekker gaan.

Als ik bij de sporthal aankom is het akelig stil. Geen fiets te zien ben ik wel goed? Als ik het trapje opga is de eerste die ik tegenkom Kees. Als een heraut doet hij kond van mijn komst: “FRIESLAND IS GEARRIVEERD!” Hierna word ik overgenomen door Matthijs Leegwater en kan ik me meteen inschrijven voor morgen. Daarna laat hij de slaapplaats zien en lopen we langs de plek waar de fiets kan staan. Dit noem ik nog eens een welkomstcomité!

Nadat ik de fiets uitgepakt heb en lekker warm heb gedoucht, is ondertussen bijna iedereen binnen. Marianne staat klaar met een ketel macaroni waarmee je een dorp kunt voeden. Het blijkt ook genoeg te zijn voor zo’n 25 uitgehongerde fietsers. Ik had alleen op een kop soep gerekend dus dit is een verrassing.

’s Avonds sla ik nog wat onderdelen in bij Wim en Kees. Daarna laat Wim dia’s van de verschillende reizen zien. Dan nog even nazitten en dan slapen…. Het slapen in de hal gaat dankzij een tip  van Theo, “Neem oordoppen mee!”, uitstekend!

Woensdag:

’s Ochtends de nieuwe banden onder de fiets gelegd en de fiets klaargezet in het startvak. Om precies elf uur vertrekken we. De tocht loopt als een geoliede machine. We rijden in de eerste groep niet te hard en blijven goed bij elkaar. Het is een prachtig rondje door Noord Holland dat niet zou misstaan in een woon programma. Ik ben overtuigd hoor Kees, ik ga verhuizen ;-)

Tijdens het appelgebak en de koffie kennismaken met heel veel mensen die ik alleen ken van de foto’s en de blogs. Super gezellig en veel te kort maar we fietsen de Oliebollentocht dus we gaan weer op weg. De laatste stop is het tellen van alle Velo’s, waarna we bij de sporthal aankomen.

Speciaal voor Dineke. Vrouwen fietsen OOK in een Velomobiel:

Snel wil ik de fiets pakken want ik wil niet dan Ben en Martin straks moeten wachten. Als ik alles erin heb gepropt is de soep op. Gelukkig is er nog een noodpannetje en heb ik even later toch nog mijn soep en een goede bodem voor de terugreis.

We fietsen niet met zijn drieën maar met zijn vijven. Tom Hospes en Peter de Rond gaan ook mee. Net voor vertrek merk ik dat ik mijn beker vergeten ben. Snel weer naar binnen en de beker opgehaald. Daarna opnieuw een nieuwe poging om te vertrekken. Nu loopt mijn achterwiel aan in de wielkast. Bah, ook na twee keer stoppen lukt het niet om het achterwiel vrij te krijgen. Ik wil niet iedereen nog langer ophouden dus maar even op de tanden bijten.

De twee racekappers vliegen er vandoor en ik kan eigenlijk niet volgen. Zij hebben hartslag “nauwelijks” en ik werk me helemaal in het rood. De zware fiets met extra bagage plus het slepende achterwiel helpen niet echt mee. Ik voel me echt de bongel aan de poot maar goed…

Gelukkig gaan Peter en Tom na zo’n 35 kilometer samen verder waarna het tempo wat naar beneden gaat. Bij de derde stop lukt het eindelijk om het achterwiel vrij te krijgen. Het leed is dan geleden en het lijkt of de remparachutes aan boord zijn. De fiets loopt dan weer als een trein.

Martin en Ben zijn prettig gezelschap en we glijden met de wind in de rug over de Afsluitdijk. De sterren boven ons doen hun best en ik geniet geweldig van de stille donkere rit…. Het maantje komt ook nog even kijken en hangt lui boven het IJsselmeer. Na de Afsluitdijk neem ik afscheid van Ben en Martin en ga voor de laatste 55 kilometer. Om half negen ben ik thuis en nog lang niet moe. Prachtige dag en genoten voor twee! Organisatie super bedankt: “Een perfecte dag!!”